تقدیم به همه زنان...

 

 

 

 

 

 زن عشق می کارد و کینه درو می کند....

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر

 

...

می تواند تنها یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی

 

....

برای ازدواجش

 

در هر سنی ـاجازه ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانونگذار می توانی ازدواج کنی

...

در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو

 

...

او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی

 

...

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی

 

...

 

 

او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد...

 

 

 

 

 

 

 

او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی

 

...

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر

 

....

و هر روز او متولد میشود؛

 

عاشق می شود؛ مادر می شود؛ پیر می شود و میمیرد

...

و قرن هاست که او؛ عشق می کارد و کینه درو می کند چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش؛ گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد؛ سینه ای را به یاد می اورد که تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند

 

...

و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد

 

...!

و این

 

, رنج است

,

خداوندا تو میدانی که

 

انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سر شار است

. . . . .

دکتر علی شریعتی

/ 0 نظر / 8 بازدید